|
|
    
|
|
Grote zus haar 1ste 1/2
marathonavontuur |
 Four Villages 1/2 Marathon Helsby (UK)
Alle weersvoorspellingen ten spijt (er werd veel regen , wind en
zelfs hagelbuien voorspeld); het was een zonnige en windluwe dag op
zondagmorgen 18/01.
Behalve de temperatuur : +/- 5 C leek niets een toptijd in de weg te
staan.
Of toch ? Zus had de laatste tijd wat last van een verkoudheid.
Niets van aantrekken zei ik , je gaat dat prima doen vandaag !
We togen naar de start , en tussen de +/- 2.000 andere lo(o)p(st)ers,
werden we dan op gang geschoten. De eerste mijlen gingen schitterend
, iets te goed zelfs; na 1 mijl 10" , na 2 mijl 20" en na 3 mijl
zelfs 40" sneller dan het vooropgestelde schema.
Het ging dan ook veel op en neer en als we moesten dalen, lieten we
ons wellicht een beetje te veel gaan. De volgende mijlen verliepen
stabiel : na zowel 4 , 5 als 6 mijl bleven we 35" onder het schema.
Maar toen stokte het tempo ; Nathalie gaf aan dat ze het moeilijk
kreeg en na 7 mijl was het duidelijk : we begonnen terug in te
leveren : nog 17" onder schema.
Maar het tempo bleef achteruitgaan : na 8 mijl 35" BOVEN schema.
De 9e en 10e mijl werd ruim 1 min ingeleverd, zodanig dat we na 10
mijl ruim 3 min boven het schema zaten van 1h50'.
Nathalie begon meer en meer te protesteren en regelmatig vragen om
te vertragen. Plots begon ze zelfs te stappen : NIET DOEN zei ik ,
zo ga je veel te veel tijd verliezen, loop dan liever door op een
zeer rustig tempo , tot je je weer wat beter voelt.
Op een bepaald moment vreesde zus zelfs dat ze de 2h niet meer zou
halen; doen niet gek zei ik daarop ; als je dit tempo volhoud kan je
nog zeker 1h55' halen!
Ik bleef zus nu voortdurend aansporen : komaan nog 20 min , nog 15
min . . .Je kan het komaan !
Op den duur zei ze zelfs dat IK mijn mond moest houden; de rollen
waren nu voor een keer omgedraaid.
Tenslotte kwam eerst de laatste mijl in zicht en wat verderop Dave,
die foto's aan het nemen was.
De laatste paar honderd meters; komaan nog een sprintje! Op de crono
voor ons zagen we 1h54'25", maar zowel zus als ik hadden een
snellere tijd op onze crono afgedrukt.
De tijd die op de officiele klok verscheen was immers de brutotijd,
wij hadden beiden afgedrukt toen we de matten overschreden in het
begin en op het eind.
Zus klokte 1h53'05", ik had 1h53'08" op de crono.
Al bij al mocht ze zeer tevreden zijn ; een zwaar parcours als
eerste 1/2 marathon en een flinke verkoudheid erbovenop ; het kan
alleen maar beter !
Bij de volgende poging op 29/03 , dan toch zeker op 17/05 lukt het
zeker !
Well done van kleine broer !
Pascal Debersaques |
|
Mijn eerste
1/2 marathon Rapper dan een ezel Kuurne |
Nancy Debeerst
Beroep: caféuitbaatster
Hey Gavertrimmers,
Dit is mijn verhaal van mijn eerste 1/2 marathon.
 Tbegon
allemaal ergens rond de congé bij mij aan den toog. Het gesprek liep
uit op het onderwerp 'lopen'. Twee klanten hadden vorig jaar ook
meegedaan in Kuurne en zouden ook dit jaar weer van de partij zijn.
De vraag kwam of ik niet eens zou 'durven' om mee te doen. Dat kwam
voor mij aan als een donderslag bij heldere hemel. Want ik was toch
maar een beginneling en een halve marathon dat kon ik al helemaal
niet. Maar 'k ging er eens over nadenken had ik gezegd.
En ja hoor, ik zou het dan toch maar eens proberen. We begonnen
samen te trainen en het verliep uitstekend. Ik bleef gespaard van
blessures en we trainden en liepen verder.
Uiteindelijk brak de grote dag aan : 3 oktober 2008. De hele dag nog
in de café gewerkt. 's Avonds kwamen ze mij oppikken en reden we
richting Kuurne. De SMS-jes met aanmoedigingen bleven maar
binnenstromen. Het beloofde een mooie wedstrijd te worden. Alleen
het weer zat wat tegen. Maar daardoor laat ik mij niet afschrikken.
'k Had immers zo naar die dag toegeleefd. Ik kon dat toch niet laten
verpesten door een 'spatje' regen.
Enkele minuten over half acht 's avonds : het startschot. En weg
waren we. De eerste twee rondjes verliepen vlekkeloos en helemaal
ontspannen. We babbelden nog veel. Ik keek mijn ogen uit. Want
Kuurne ken ik eigenlijk niet goed. En zoveel lopers had ik nog nooit
bij mekaar gezien. In de derde ronde trokken wij de kop van een
groepje (ongeveer 10 à 12 personen) dat zich spontaan achter ons had
gevormd. Door het slechte weer en omdat er zoveel wind was, werd het
wel eens tijd dat we de rollen omdraaiden. Zo konden wij ook eens
uit de wind lopen. Dat liep wel wat makkelijker maarja, we moesten
toch nog altijd lopen hé. De kilometers zaten al goed in mijn benen.
Ik begon het hier en daar wel te voelen. En dan die vierde en
laatste ronde. Die was er echt te veel aan. 'k Had absoluut geen zin
meer. Geen concentratie meer. Ik begon mijn evenwicht te verliezen
en scheef te lopen. 'k Was al nat tot op mijn ondergoed en mijn
schoenen sjokten van het water. Maarja dat was uiteindelijk zo voor
iedereen. Met die gedachte liep ik toch verder. Want eens je zo ver
bent kan je toch niet opgeven in de laatste ronde. Toen we da lang
stuk in de Bavikhoofsestraat terugkeerden had ik ineens weer verse
moed toen ik zag dat Katrien en Guido nog steeds ver achterop lagen.
We moedigden elkaar nog een laatste keer aan en we liepen verder.
Maar ik zou hen nu niet meer laten bijkomen. Daar was ik zeker van.
En zo kwam de eindstreep dan toch nog in zicht. Nog een laatste
rechte lijn het kermisgewoel tegemoet. En ja hoor, over de meet. 2
uur en 5 minuten stond er op de klok. Ik was helemaal van de kaart.
Moe en leeg. Helemaal uitgeput. Ik begon te wenen van euforie. Kon
nie meer stoppen. Wat een prestatie. Kon niet geloven dat ik het
gehaald had. Mijn vrienden kwamen mij feliciteren, maar de
verdienste lag tenslotte wel bij hen. Want zonder hen had ik dit
nooit gekund.
De volgende dag stokkestijf, maar het was het wel allemaal waard. En
nu op naar de volgende want dit smaakt naar meer. Misschien word het
wel Ploegsteert. We zien wel....
Met vriendelijke groeten, Nancy
|
|
Run4Eric 2e training |
Stapje dichter…
Onze groep is deze morgen alweer een stapje dichter gekomen naar de
Run4Eric benefiet straks op 4/4 vanuit Rotterdam. 9 moedigen waren
deze morgen terug aanwezig om te genieten van een ochtendlijke
training onder leiding van Lode. Katrien en Luc hadden zich moeten
verontschuldigen maar de andere 7 deelnemers waren terug present.
Bij een temperatuur van amper 2 graden was het even bibberen maar
Lode kon iedereen snel op temperatuur krijgen. Ook Nancy en Inge
waren terug aanwezig en genoten eveneens van alweer een gevarieerde
training. Na enkele opwarmingsrondjes en wat lenigheidoefeningen
trokken de collega trimmers wat diagonalen over het nog licht
bevroren voetbalveld.
Na het duurloopje werd de training naar goede gewoonte terug
afgesloten met wat stretchen. De volgende afspraken werden nog vlug
even overlopen en iedereen kon tevreden huiswaarts.
Straks ontvang ik van Lode een mailtje om alle volgende afspraken te
overlopen. Iedereen is dus van harte welkom op die bijkomende extra
trainingen. Zo is er straks een bijkomende training gepland met onze
vrienden uit Lauwe (de organiserende club dus) in Lauwe en vervoegen
zij ons ook straks op een extra oefenstonde in onze mooie Gavers. De
data verneemt u straks van mij in een mailtje van zodra die
beschikbaar zijn. U kunt dit ook steeds nalezen op onze site.
We hopen op jullie aanwezigheid bij een van deze gelegenheden!!
Guido |
|
Visie op TIEGEM – HARELBEKE
door Philippe Van Enis |
“Alleen wie het aandurft om te
falen, krijgt de kans om te slagen”. Met deze wijze gedachte in het
hoofd heb ik de trainingen van begin oktober tot nu doorgebeten, 3x
per week, door weer en wind… En het zag er goed uit in de laatste
week voor TH. Mijn verwachting was dan ook: voor mijn zesde deelname
eindelijk eens “binnen het uur” lopen!
De droom van menige gavertrimmer?
Aangezien er tamelijk veel zijn die, in geval van een “goeie” dag,
onder dit uur kunnen duiken, is het moeilijk om van echte
“concurrenten” te spreken. Ik ben veeleer te vinden voor een
“samen-werken” want alleen is maar alleen… fysiek en mentaal ga je
onderuit…
Ik verwachtte enige hulp van Chris, Koen, Philippe V., misschien
Stefaan C. …
Beneden Tiegem-berg hadden we een mooi groepje van acht lopers, maar
het versnipperde vrij vlug. Stefaan C., Chris en Koen maakten hier
een stevige indruk. Ik bleef echter samen met Philippe V. en Geert
L. en dit bracht mij grote steun. Ons tempo bleef goed en we haalden
eerst Ludo in. Vanaf den Belgiek een dipje gekregen maar wijselijk
bij Geert L. gebleven en op de tanden gebeten… Ook Philippe V. was
hier iets te sterk voor ons.
Aan Deporama toch Chris en in de allerlaatste kilometers ook Koen
voorbij gelopen. Vleugeltjes dus vanaf de Heerbaan en volgehouden
tot aan de eindstreep. Een heerlijk gevoel overvalt je…
Blij want Geert L. en ik haalden net het uur. Een weekje rust is nu
welverdiend.
Twee minuten later duikt clown Steven Cossement met zijn “ijzeren
karakter” over de meet… Amazing that boy!!!
Gegroet Philippe.
|
|
