 |
|||||||||||||||||||||||||
|
|
DE EERSTE 1/2 MARATHON VAN NADINE VANDEKERKHOVE |
|
|||||||||||||||||||||||
|
Op zondagmorgen 4 juni 2006 om 10 uur stonden
we met 18 Gavertrimmers aan de start van de 3e McBride-run. Voor Nadine Vandekerkhove was dit een speciale wedstrijd, het was namelijk haar 1e halve marathon die ze zou lopen sinds ze 5 jaar geleden begonnen is met lopen. Een zeer goede reden dus om Nadine thuis eens te gaan opzoeken voor een diepgaand interview.  Nadine,
eerst en vooral vanwege alle Gavertrimmers een dikke proficiat met de prestatie.
Hoe voel je u nu?Ik voel me zeer gelukkig en”Wreed content”. Voor mij was het een enorme uitdaging om als traagste Gavertrimster een halve marathon te lopen. Ik wilde er niet te lang meer mee wachten want binnen enkele maanden word ik 45 jaar. Hoe kwam je erbij om een halve marathon te willen lopen? 2005 Was voor mij geen al te best sportjaar, ik voelde me zwak en uitgeblust en had nood aan een goede uitdaging. Ik liep al langer met het idee om eens te trainen voor een 21 km en toen ik in Ploegsteert de organisator van de McBride-run Willy Lamaire tegenkwam, kregen de plannen meer en meer vorm. Wanneer ben je dan begonnen met je specifieke voorbereiding voor de halve marathon? Eind februari begin maart ben ik beginnen trainen met een trainingsschema die Lode Schamelhout voor mij opgesteld had. Het was de bedoeling dat ik 4 maal per week zou trainen. In het begin waren dat trainingen van ongeveer 45 minuten tot een uur maar gaandeweg moest ik eens 1u15 lopen en later zelf 1u30 en 1u45. Het liefst liep ik dan alleen ofwel samen met Wim omdat het tempo van de Gavertrimmers te hoog is voor mij, vooral voor die langere trainingen. Enkele weken voor de McBride-run kon ik al eens een 19 km lopen in 2u12 en 2 weken voor de wedstrijd liep ik op de Gavers 3 ronden (21 km) in 2u32. De laatste weken trainde ik 3 keer per week en liep daarbij meestal een wedstrijd uit het Harelbeeks Joggingcriterium. Vooral de Team Run in Avelgem zorgde voor een keerpunt in mijn voorbereiding. Toen ik daar al die lopers zag en zelf kon deelnemen in het dames team van de Gavertrimmers zorgde dat voor een extra stimulans en was ik vastberaden om te slagen. Hierbij ook een dankwoordje aan Wim, want om mij te begeleiden tijdens de vele trainingen offerde hij enkele fiets trainingen op. Hoe verliep uw wedstrijd dan? Was je nerveus aan de start? Natuurlijk was ik nerveus, ik maakte me bv. ook zorgen over eventuele sanitaire stops maar achteraf bekeken was het niet nodig om me zorgen te maken. Aan de start stond ik samen met Steefan Dekeyser. “We staan hier nu en we moeten erdoor” zei ik want er was geen weg terug meer. Toen het startshot weerklonk ben ik heel rustig beginnen lopen en dacht aan de goede raad van Wim :“Mijn pols in de gaten houden en rustig blijven lopen” Er liepen slechts enkele lopers achter mij. En daarachter 2 bezemwagens om ons op te vangen moest het niet meer gaan. De eerste km’s liep ik samen met een andere dame die er na 5 km alleen vandoor ging. Aan km 12 haalde ik haar opnieuw in en sprak haar wat moed in want ze kreeg het moeilijk. Aan km 16 begon ik er door te komen en zag in de verte de kerk van Poperinge. Tussen km 17 en 18 kwam Wim dan tegengelopen om me te begeleiden in de laatste kilometers en ik haalde zelfs nog 2 heren in. Uiteindelijk haalde ik de finish in 2:23:58 Aan de aankomst waren er geen andere Gavertrimmers te bespeuren wat ik spijtig vond, iedereen zat blijkbaar al aan tafel. Toch kregen we een daverend applaus van de mensen die nog aan de aankomst stonden. Enkele gegevens over mijn wedstrijd:
|
||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||
